เรื่องย่อ Cell (2016) คลื่นสยองแทรกโลก: มหากาพย์วันสิ้นโลกยุคดิจิทัล เมื่อสัญญาณโทรศัพท์เปลี่ยนมนุษย์ให้เป็นสัตว์คลั่ง!
ในบรรดาภาพยนตร์แนวหายนะระทึกขวัญไซไฟ “Cell (2016) คลื่นสยองแทรกโลก” คือผลงานซ่อนรูปชิ้นสำคัญที่หยิบเอาวรรณกรรมขายดีของราชาเรื่องสยองขวัญ สตีเฟน คิง (Stephen King) มาเนรมิตเป็นความสยองร่วมสมัย หนังฉลาดมากในการหยิบยก “โทรศัพท์มือถือ” สิ่งจำเป็นในชีวิตประจำวันของมนุษย์ยุคปัจจุบัน มาบิดเป็นอาวุธร้ายทำลายล้างเผ่าพันธุ์มนุษย์ เปลี่ยนหน้าประวัติศาสตร์โลกให้กลายเป็นนรกบนดินในชั่วพริบตา
เรื่องราวฝันร้ายเริ่มต้นขึ้น ณ สนามบินแห่งหนึ่ง เมื่อ เคลย์ ริดเดล (รับบทโดย จอห์น คูแซก) นักเขียนการ์ตูนที่กำลังจะเดินทางกลับไปหาครอบครัว ต้องอยู่ในเหตุการณ์วินาศสันตะโรที่ไม่มีใครคาดคิด เมื่อจู่ๆ คลื่นสัญญาณโทรศัพท์ปริศนาที่มีชื่อว่า “เดอะ พลัส” (The Pulse) ได้ส่งผ่านเครือข่ายมือถือทั่วโลกเข้าสู่สมองของมนุษย์ทุกคนที่กำลังใช้งานอยู่ ทันทีที่รับสัญญาณ มนุษย์เหล่านั้นจะสูญเสียสติสัมปชัญญะ กลายพันธุ์เป็นสิ่งมีชีวิตกระหายเลือด ดุร้าย และคลุ้มคลั่ง ไล่เข่นฆ่าผู้คนรอบข้างอย่างบ้าคลั่ง ส่งผลให้สังคมโลกและเมืองใหญ่ล่มสลายลงในไม่กี่นาที
เคลย์รอดชีวิตมาได้อย่างหวุดหวิดเพราะแบตเตอรี่โทรศัพท์ของเขาหมด เขาได้ทำความรู้จักและแท็กทีมกับ ทอม แม็คคอร์ต (รับบทโดย ซามูเอล แอล. แจ็กสัน) เจ้าหน้าที่รถไฟใต้ดินผู้สุขุม และ อลิซ มาร์กซ เด็กสาวที่ต้องเผชิญโศกนาฏกรรมในครอบครัว พวกเขาต้องจับอาวุธออกเดินทางฝ่าสมรภูมิเลือดที่เต็มไปด้วยผู้ติดเชื้อ (The Phoners) ซึ่งกำลังพัฒนาพฤติกรรมจากการคลั่งอย่างโดดเดี่ยว ไปสู่การรวมกลุ่มเป็นฝูงและเชื่อมต่อสมองเข้าด้วยกันเหมือนระบบเน็ตเวิร์ก โดยเป้าหมายเดียวของเคลย์คือการเดินทางข้ามรัฐไปตามหาภรรยาและลูกชายของเขา ก่อนที่สัญญาณนรกจะแผ่ซ่านและเปลี่ยนใจกลางเมืองให้กลายเป็นแท่นบูชายัญระดับมหภาค!
มุมมองนักวิจารณ์ (Senior Critic’s Review Blueprint)
ในมุมมองของผู้สร้างสรรค์คอนเทนต์ภาพยนตร์ Cell คือภาพยนตร์ระทึกขวัญที่ตั้งคำถามกับพฤติกรรมมนุษย์ได้อย่างเจ็บแสบและมีมิติเชิงจิตวิทยา
- การเสียดสีสังคมยุคก้มหน้าอย่างมีชั้นเชิง (Technological Satire): ความน่ากลัวของหนังไม่ได้อยู่ที่เอฟเฟกต์เลือดสาด แต่อยู่ที่การสะท้อนความจริงที่ว่ามนุษย์เรา “ตกเป็นทาส” ของสมาร์ตโฟนไปแล้ว หนังใช้ภาพของผู้ติดเชื้อที่ยืนนิ่งและส่งเสียงสัญญาณคลื่นความถี่ล้อเลียนพฤติกรรมเสพติดหน้าจอของคนในชีวิตจริงได้อย่างน่าขนลุก
- เคมีระเบิดความมันส์ของนักแสดงระดับตำนาน: การกลับมาโคจรพบกันอีกครั้งของ จอห์น คูแซก และ ซามูเอล แอล. แจ็กสัน (หลังเคยร่วมงานกันในหนังห้องพักผีสิงสุดคลาสสิกอย่าง 1408) ช่วยแบกรับอารมณ์ดรามาและความตึงเครียดของเรื่องไว้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ แววตาของคนเป็นพ่อที่สิ้นหวังแต่ไม่ยอมแพ้ ตัดกับความเก๋าเกมของซามูเอลได้อย่างทรงพลัง
- บรรยากาศความสิ้นหวังในโลกยุค Post-Apocalyptic: หนังเก่งมากในการดีไซน์ความเงียบเชียบและไม่น่าไว้วางใจของเมืองหลังการล่มสลาย ทุกครั้งที่ตัวละครเดินผ่านตู้โทรศัพท์หรือเสาสัญญาณ มันสร้างความกดดันสไตล์ระทึกขวัญชวนหวาดระแวงให้คนดูคอยลุ้นตามตลอดเวลา
